شاه داعی‌الله شیرازی

شاه داعی‌الله از سادات حسنی شیراز بود که در جوانی علوم متداول زمان را فراگرفت و سپس به سلوک عرفانی روی آورد و خرقه صوفیانه را در محضر شاه نعمت‌الله ولی در ماهان پوشید. از او حدود سی‌وهشت اثر به فارسی و عربی باقی مانده که مهم‌ترین آن‌ها شرح مثنوی معنوی مولوی و شرح گلشن راز شبستری است. او همچنین دیوان شعری با تخلص داعی از خود به جای گذاشته و در سن شصت‌سالگی در شیراز درگذشت؛ آرامگاهش نزدیک گورستان تاریخی دارالسلام قرار دارد.